يك تصويري هست اين روزها و شبها و بيشتر شبها، توي خانهي من پر رنگ شده. تصوير زني نشسته پشت ميز توي روشني روز كه هوا سبك جريان دارد يا تاريكي شب، اينطور كه نور كج تابيده از پيشخوان آشپز خانه تا اين ميز گرد چوبي، دفتر سبز جلد گلي كنار دستاش، كتابي نزديكترك و اين لپتاپ و دوستهاي زن كه توي همين قاب ميروند و ميآيند.
عاشق اين زن هستم و حاضرم به خاطرش هر كاري بكنم.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۱۲ ق.ظ توسط
|